ژاپنیها به نظم، استمرار و بهبود تدریجی فرایندها شهرت دارند. در روشهای ژاپنی برای نظم دادن به کارها، هدف صرفاً تهیه فهرستی از وظایف روزانه نیست؛ بلکه تلاش میشود محیط و شیوه انجام کار بهگونهای طراحی شود که سردرگمی، اتلاف وقت و کارهای غیرضروری کاهش پیدا کند.
یکی از شناختهشدهترین الگوهای ژاپنی در این زمینه، روش 5S است. این روش از پنج اصل Seiri، Seiton، Seiso، Seiketsu و Shitsuke تشکیل شده و میتوان اصول آن را علاوه بر محیط کار، در مدیریت وظایف و برنامهریزی شخصی نیز به کار گرفت.
1. Seiri؛ کارهای ضروری را از غیرضروری جدا کنید
اولین قدم، تفکیک است. پیش از اینکه بخواهیم کارهای خود را مرتب کنیم، باید مشخص کنیم چه کارهایی واقعاً ضروری هستند.
وظایف کماهمیت، فعالیتهای تکراری و کارهایی که تأثیر مشخصی بر هدف ندارند، نباید فضای ذهنی و برنامه روزانه ما را اشغال کنند.
قاعده ساده این مرحله این است: قبل از مرتب کردن کارها، اضافات را حذف کنید.
2. Seiton؛ برای هر کار جای مشخصی تعیین کنید
پس از حذف موارد غیرضروری، نوبت به ساماندهی میرسد.
هر وظیفه باید وضعیت مشخصی داشته باشد؛ برای مثال: «باید انجام شود»، «در حال انجام»، «منتظر اقدام دیگران» یا «انجام شده».
فایلها، اطلاعات، ابزارها و منابع موردنیاز هر کار نیز بهتر است در محل مشخصی قرار گیرند تا هنگام انجام کار، زمان صرف جستوجوی اطلاعات نشود.
3. Seiso؛ برنامه و فرایند کار را مرتب بازبینی کنید
در رویکرد ژاپنی، ایجاد نظم پایان کار نیست. سیستم باید مرتب بررسی شود تا مشکلات کوچک پیش از تبدیل شدن به مشکلات بزرگ شناسایی شوند.
در برنامهریزی شخصی میتوان در پایان روز یا هفته بررسی کرد: چه کاری عقب افتاد؟ چه چیزی باعث اتلاف وقت شد؟ کدام مرحله غیرضروری بود؟ و چه چیزی باید اصلاح شود؟
4. Seiketsu؛ روشهای موفق را استاندارد کنید
اگر برای انجام یک کار، روش مناسبی پیدا کردهایم، لازم نیست هر بار دوباره درباره نحوه انجام آن تصمیم بگیریم.
کارهای تکرارشونده میتوانند دارای مراحل، چکلیست یا الگوی مشخص باشند. این استانداردسازی تعداد تصمیمهای روزانه را کاهش میدهد و باعث میشود انجام کارها منظمتر و قابل پیشبینیتر شود.
5. Shitsuke؛ نظم را به عادت تبدیل کنید
نظم زمانی ارزشمند است که استمرار داشته باشد.
اگر یک سیستم برنامهریزی فقط چند روز استفاده شود، تأثیر پایداری ایجاد نمیکند. در این اصل، تأکید بر ایجاد انضباط و تبدیل رفتارهای صحیح به عادتهای روزانه است.
به بیان ساده، یک برنامه متوسط که بهطور مستمر اجرا شود میتواند بسیار مؤثرتر از یک برنامه عالی باشد که پس از چند روز کنار گذاشته میشود.
کایزن؛ هر روز کمی بهتر از دیروز
یکی دیگر از مفاهیم مهم در مدیریت ژاپنی، کایزن (Kaizen) یا «بهبود مستمر» است.
در کایزن قرار نیست برای بهتر شدن سیستم همیشه منتظر یک تغییر بزرگ باشیم. میتوان هر بار یک مشکل کوچک را پیدا و برطرف کرد.
اگر انجام یک فعالیت ۳۰ دقیقه زمان میبرد، باید بررسی کنیم چگونه میتوان آن را سادهتر کرد. اگر کاری دائماً عقب میافتد، بهجای سرزنش خود باید علت آن را در برنامه یا فرایند انجام کار پیدا کنیم.
مجموع همین اصلاحات کوچک میتواند در طول زمان یک سیستم کاری بسیار کارآمد ایجاد کند.
Muda، Mura و Muri؛ سه مانع نظم و بهرهوری
در تفکر مدیریتی ژاپنی، سه مفهوم مهم دیگر نیز وجود دارد:
Muda: فعالیتها و منابعی که ارزش ایجاد نمیکنند و موجب اتلاف میشوند.
Mura: بینظمی، ناهماهنگی و نوسان در جریان انجام کارها.
Muri: فشار بیشازحد بر فرد، تجهیزات یا سیستم.
این سه مفهوم یادآوری میکنند که بهرهوری همیشه به معنای «بیشتر کار کردن» نیست. گاهی حذف یک فعالیت غیرضروری، توزیع بهتر وظایف یا کاهش فشار کاری نتیجه بهتری ایجاد میکند.
اصل Just-in-Time؛ هر چیز در زمان مناسب
یکی دیگر از اصول مشهور مدیریت ژاپنی این است که منابع و فعالیتها در زمان موردنیاز و به مقدار موردنیاز وارد فرایند شوند.
در برنامهریزی شخصی نیز میتوان از همین منطق استفاده کرد. لازم نیست دهها کار را همزمان شروع کنیم و مجموعهای از وظایف نیمهتمام بسازیم.
بهتر است تعداد محدودی از کارهای ضروری انتخاب شوند، منابع موردنیاز آنها فراهم شود و تا رسیدن به نتیجه مشخص پیش بروند.
جمعبندی؛ فرمول ساده نظم به سبک ژاپنی
اگر بخواهیم روشهای ژاپنی برای نظم دادن به کارها را به یک فرمول کاربردی تبدیل کنیم، میتوانیم این مسیر را دنبال کنیم:
حذف کن ← مرتب کن ← انجام بده ← بررسی کن ← استاندارد کن ← بهبود بده
ابتدا کارهای غیرضروری را کنار بگذارید. سپس وظایف ضروری را ساماندهی و اولویتبندی کنید. روش انجام آنها را مشخص کنید و پس از اجرا، نتیجه را مورد بررسی قرار دهید. روشهایی را که مؤثر بودهاند به یک روال ثابت تبدیل کنید و در نهایت همیشه به دنبال یک اصلاح کوچک برای بهتر شدن سیستم باشید.
این نگرش نشان میدهد که نظم در انجام کارها بیش از آنکه حاصل برنامهریزی پیچیده باشد، نتیجه یک سیستم ساده، مشخص و قابل تکرار است.
تهیه و تنظیم: بخش تولید محتوای واکاویش
